Studente red leven oppaskindje met leverdonatie

Een 22-jarige studente werkte pas 3 weken als oppas toen ze besloot een deel van haar lever aan de 9 maanden oude baby te doneren. Hiermee kon ze het leven van dit meisje redden.

Kiersten Miles ontmoette de ouders van dit meisje in juni vorig jaar nadat ze was aanbevolen als een zomer oppas voor hun drie kinderen, en had meteen een band met hen.

Ze kende de familie slechts drie weken toen ze ontdekte dat het jongste kind, Talia, een aandoening had wat betekende dat ze een levertransplantatie nodig had om te overleven.

De studente, uit New Jersey, besloot onmiddellijk een onderzoek te laten doen of ze een match voor de baby was.

Ze was een match en niet lang daarna onderging ze de operatie om Talia’s leven te redden. Zo doneerde ze een deel van haar lever aan het meisje.

Nu, terwijl zij aan het herstellen is, probeert ze wat meer bekendheid te geven aan het belang en de noodzaak van orgaandonoren.

Ze vertelde aan Fox News: “Ik kan nooit meer doneren, dat vertelden ze mij. Dus in de toekomst als ik een kind zou krijgen met een gelijksoortige aandoening, met behoefte aan een lever, zelfs als ik een 100% procent match ben kan ik niet doneren. Je kunt maar één keer doneren”.

Talia lijdt aan biliaire atresie, dit is een aandoening waarbij de galwegen in de lever verstopt raken of niet goed ontwikkelen. Hierdoor wordt de lever vernietigd door de eigen cellen. Talia haar lever ging al heel snel achteruit. De transplantatie moest zo snel als mogelijk plaatsvinden. Gelukkig was Kiersten niet alleen een perfecte match, maar ook bereid de operatie te ondergaan.

Kiersten vertelde Fox: “Het is zo’n klein offer als je het vergelijkt met het redden van een leven. Haar artsen zeiden dat Talie\a niet eens 2 jaar te leven had zonder de operatie.”

“Het enige wat ik moest doen was in het ziekenhuis herstellen voor een week met een litteken.”

Talia’s moeder Farra waarschuwde Kiersten over de gevaren van de operatie. Ze legde uit aan Pix 11: “Ik verteld Kiersten, dit is niet zoals het doneren van bloed. Dit is een serieuze operatie. Je moet met je ouders praten en je moet voldoende onderzoek doen.’

Maar Kiersten was al overtuigd dat ze dit wilde doen.

Na zes maanden testen en papierwerk, ging Kiersten Miles naar het ziekenhuis van de Universiteit van Pennsylvania voor de 14-uur durende operatie.

Een deel van haar lever werd verwijderd en vervoerd naar Talia in het Children’s Hospital van Philadelphia.

De operatie was succesvol en Talia stuiterde terug na slechts negen dagen.

Mevrouw Miles, is echter nog steeds herstellende. De eerste paar dagen waren best moeilijk, maar ze voelt zich nu beter en is blij dat ze het heeft gedaan.

Klein fortuin gevonden in een paar sokken

In een paar gedoneerde sokken vond iemand ongeveer 1 duizend pond. De sokken stonden tussen de gedoneerde kleren bij de vluchtelingenhulporganisatie Refugee Aid From Taunton (Raft). Afgelopen periode werden de dozen uitgemest en kwam men dit bedrag tegen. Midden een paar sokken zat het geld opgevouwen.

Rijke Wintersokken

„Het was de vrijwilliger Sue die de ontdekking deed”, vertelt Frederica Smith de oprichter van Raft aan Somerset Live. „Ze was de sokken die we hadden gekregen, aan het verdelen over pakketten. Ze zijn lekker warm in de winter en een kostbaar goed om uit te delen aan mensen in armoede.”
Het geld zal niet meteen als donatie worden gezien. De donateur, en rechtmatige eigenaar wordt door de politie gezocht. Het is mogelijk dat het hier om een oudere persoon gaat die is vergeten dat er geld in sokken verscholen zat. „Het zou wel eens van een oudere persoon kunnen zijn die vergeten is dat het geld in de sokken stak”, vertelt een woordvoerder van de politie in een statement. „Wanneer je je geld terug wil kan dat natuurlijk. Tenzij het je bedoeling was om het geld te doneren.”

Natuurlijk is het niet eenvoudig om te bewijzen van wie het geld is. Dit maakt de opgave wat moeilijker. Toch is het belangrijk om te achterhalen van wie het geld is. Als het om een echte donatie gaat, zal dit aan vluchtelingenhulporganisatie Refugee Aid From Taunton (Raft) worden afgestaan. Indien niet dan gaat het geld terug naar de eigenaar.

Nieuwe Canadese Whisky dankzij brand

In de maand mei van 2016 ervaarde de Canadese provincie Alberta een bosbrand dat een ongekende spoor van vernieling achter zich liet. Ook was dit ongeval de inspiratie achter een nieuw product. De brouwerij in Fort McMurray hield door de brand een lading mout over met een rokerige smaak. Hiervan kunnen ze de komende vijf jaar whisky stoken.

De bosbrand die dagenlang in de bossen in het noorden actief was, kwam plotseling richting Alberta. De inwoners van de stad Fort McMurray waren daarom verplicht te vertrekken. Ook Spike Baker van de Wood Buffalo Brewing Company moest de benen nemen. Baker was voor vertrek nog bier aan het brouwen. Hij had dus weinig tijd om alles op te ruimen. Hij zette het brouwsel uit en liet het in de ketel.

Ongeveer 90.000 personen zijn moeizaam uit Fort McMurray geëvacueerd. De wegen waren verstopt en overal zag men as en rook. Ongeveer 2500 huizen zijn verwoest door de brand.

Dagen daarna drong het tot Baker door dat hij een lading mout buiten had laten staan. De brouwerij had relatief weinig schade, maar honderden liters bier moesten worden weggegooid.

Eindelijk terug in Fort McMurray

Na ongeveer een maand keerde Baker terug naar Fort McMurray. Eenmaal daar ontdekte hij dat de mout die buiten had gelegen nu de geur van nasmeulende hout van de bosbrand had opgenomen.

Het mout hoefde niet weggegooid te worden, want hij was veilig voor consumptie. Daarom besloot men het te verwerken in een whisky. Door het verhaal erachter heeft deze drank een speciale betekenis voor Fort McMurray. De Whisky heeft de naam ‘the Beast’, zo noemden de brandweerlieden de grote bosbrand van mei. Dit leek goed te passen bij de Whisky.

Men verwacht zo een 200 flessen whisky te produceren en de opbrengsten zullen worden gedoneerd aan liefdadigheidsinstellingen. Het is de bedoeling om dit geld te gebruiken om Fort McMurray weer op te bouwen. Veel mensen hebben hun woning verloren en deze personen wilt Baker helpen. De eerste 10 flessen hebben al ongeveer 28.000 euro opgebracht. Hier kunnen ze al veel mee. Het is passend dat ze met deze Whisky Fort McMurray weer tot bloei kunnen brengen. Met de 200 flessen moeten ze genoeg opbrengen om grote delen van de plek te restaureren. De Whisky is nu in volle productie.

86-jarige Ed leert breien om te vroeg geboren baby’s te helpen

De 86-jarige gepensioneerde ingenieur Ed Moseley leerde in het bejaardenhuis breien. Via zijn dochter kwam hij aan wat breigerief en hij kon aan de slag. Ed had hiervoor nooit eerder breinaalden in zijn handen gehad. Waarom nu? Nu had hij een goede motivatie. De mutsjes die hij breide waren immers voor te vroeg geboren baby’s.

Ed, die al jaren woont in het Dogwood Forest bejaardenhuis in Amerika maakt deze mutsjes via een project. Dit project zet personen aan om mutsjes te breien voor te vroeg geboren baby’s. Moseley was er helemaal enthousiast over en gaf zich meteen op. Ook al kon hij toen hij zich opgaf helemaal niet breien. Geen nood! Het was hoog tijd om het aan te leren. En dat ging heel snel. De Amerikaan heeft al meer dan 300 mutsjes gedoneerd aan dit project, en daar is hij heel trots op.

Je bent nooit te oud om iets nieuws te leren

Ed Moseley is zelf kankerpatiënt en wilde graag via dit project een handje meehelpen. De gedachte achter dit project sprak hem zodanig aan. Hij is het bewijs dat je nooit te oud bent om iets nieuws te leren. Hij heeft het breien heel snel opgepakt. Via zijn dochter kon hij breinaalden en een boek met instructies bemachtigen. Hiermee ging hij aan de slag. Veel hulp had hij niet nodig. Hij maakt nu een mutsje binnen anderhalf uur, waar het hem in het begin 3 uren had gekost. Hij kan nu zelfs naar tv kijken tijdens het breien. Daarnaast is het een leuke bezigheid geworden dat hem veel voldoening geeft.

Een besmettelijke enthousiasme

Ed Moseley heeft de andere bewoners van het bejaardentehuis ook zover gekregen om aan het project mee te doen. Dit project is speciaal voor de bejaarden ontwikkeld. Het houdt ze lekker bezig op een goede manier. Binnen enkele weken had Moseley samen met zijn vrienden 300 mutsen af. Van de 300 had hij 55 zelf gebreid. De mutsen zijn op World Prematurity Day gedoneerd aan het Northside ziekenhuis in Atlanta. Ed was hiervoor persoonlijk aanwezig om de mutsen te overhandigen.

Het is een klein gebaar, maar de ouders van deze te vroeg geboren baby’s zijn er heel blij mee.